Vrijheid en iets opbouwen hoe kan ik dat combineren?

Tot nu toe vond ik het steeds eng om iets op te bouwen in Nederland. Ik bedacht me dat ik nooit een huis zou willen kopen en geen auto, ik rende weg voor elke relatie die ik begon, omdat mijn liefdes het niet zo realistisch vonden om binnen toen en een paar jaar in het buitenland te gaan wonen. Mijn nieuwe 18-jarige collega herinnerde mij er vandaag even aan dat ik over 4 jaar al 30 ben. Als ik daar aan denk dan denk ik: ‘ik heb nog steeds niets opgebouwd’, maar bijna al mijn dromen zijn al uitgekomen en ik ben pas 26. Ik ben tevreden met een klein basic kamertje waar ‘badkamer’ en ‘nummer 1’ op de deur geplakt is. Ik heb een buurman in kamer nummer 3 die mij ’s ochtends wakker zingt vanuit de gedeelde douche. Ik heb drie korte broeken en drie bikini’s mee die ik waarschijnlijk de hele zomer met elkaar afwissel. Ik heb zes foto’s op de muur geplakt en twee dromenvangers als decoratie. Ik heb een bed gekregen die te hard ligt en een bed uit een andere kamer ‘geleend’ die te zacht ligt, dus elke nacht wissel ik af om mijn rug een beetje te sparen. Maar serieus, ik ben tevreden (voor zo lang het duurt).

Ik ben nog geen week weg en ik heb al bezoek gekregen. Mijn collega Joke van de Gemeente Amsterdam kwam langs, samen met haar vriendin. Daarna kwam een nieuwe collega van de duikschool langs om mij chocolade te brengen. Op zulke momenten voel ik mij super rijk. Mensen doen moeite voor mij en dat is het enige dat telt voor mij, liefde en aandacht, heel veel positieve aandacht.

Ik ben een persoon vol plannen en ideeën, te veel om ze nuttig toe te kunnen passen. En ik houd enorm van vrijheid en mooi weer. Voor mij betekent vrijheid een leven zonder stress en zonder overbodige spullen die ik overal naartoe zou moeten sjouwen. Als ik iets koop raak ik er wat aan gehecht en wil ik het niet zomaar weg doen of doorverkopen. Daarom hangt mijn kast voor de helft vol met kleding van zes jaar geleden en had ik jarenlang een scooter die al een tijdje uit elkaar aan het vallen was. Ik wilde hem niet wegdoen, omdat ik voor hem moest zorgen. Een auto leek me dan ook een apparaat waar ik me aan zou hechten en niet zomaar door zou kunnen verkopen. Daarom wilde ik geen auto, het zou me verbinden aan Nederland. Sinds ik me gisteren bedacht heb dat het super makkelijk is om van Nederland naar L’Estartit of een andere plek in het buitenland te rijden vind ik het wel interessant worden om te sparen voor een auto. Eindelijk een stapje dichterbij, ik durf iets meer op te gaan bouwen. Nu het geld nog! Dan kan ik volgend jaar misschien weer terugkomen hier naartoe en dan met mijn eigen auto, wat een vrijheid!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s