Yess promotie tot professioneel meloensnijder

Ondanks dat ik al langer dan een week niet geschreven heb gaat het leven door aan de Costa Brava. Mijn dagelijkse taken zijn een beetje aangepast. Vanaf nu werk ik bijna elke dag op de boot. Ik ben een professionele meloensnijder aan boord geworden en ik moet zeggen, dat valt de eerste dagen nog niet mee. Maar zodra je de juiste techniek onder controle hebt is het goed te doen.

Mijn tarwevrije gezondheidsdieet werd een fruit dieet, omdat ik verder niet echt veel tarwevrij spul gevonden heb. Het fruitdieet werkte na drie dagen al niet zo lekker meer dus ik heb het idee aan de kant gezet en ben naar de supermarkt gegaan om na 2 jaar weer eens een Kitkat en een Twix te eten. Ik moet zeggen, ik heb er van genoten!

De eerste twee weken kreeg ik een dag van te voren mijn rooster voor de dag erna. Dat is nu veranderd. Ik werk vanaf gisteren van 12.30 tot 20.00. Hele relaxe tijden. Om 7.00 uur sta ik op fiets ik naar een pleintje met een kerk onder aan de berg en ga ik een uur de berg op en weer af. Waar ik enorm van geinspireerd raak. Ik ben er achter gekomen dat mijn gedachten elke dag een nieuw thema hebben. Elke dag weet ik zeker wat ik na de zomer ga doen en elke dag kan het een compleet ander plan zijn ten opzichte van de dag ervoor. Het maakt me hartstikke nieuwsgierig. Ik ben begonnen om het allemaal voor mezelf op te schrijven en ben heel benieuwd of er aan het einde van de zomer een soort van logisch verband in is gekomen.

Als ik terugkom van de berg ga ik ontbijten, soms wat nuttigs doen zoals mijn was, boodschappen of koken, een beetje leren of een boek lezen en weer even slapen. En dan om 12.30 begint mijn dag aan boord. Het werk aan boord bestaat uit informatie omroepen door een microfoon, mensen uitleggen hoe ze moeten snorkelen, sleutelhangers met foto´s maken, helpen om zwemvesten aan te trekken, kindersangria met geheime ingredienten maken,  natuurlijk de meloen snijden en ik sta achter de bar. Om de bar bij te vullen moet je in de kelder van de boot, een superdonkere ruimte onder het waterniveau. Ik ben claustrofobisch en houd dus niet zo van kleine donkere ruimtes en deze ruimte schommelt enorm door het water. Na vijf keer binnen een uur de kelder in ben ik over deze angst heen gekomen ´It´s about the mind´. De rest van de dag was ik kotsmisselijk en bang dat ik zeeziek werd. Maar gelukkig was dat ook alleen een gedachte, want de dag erna was het weer over.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s