Zo! Ik ben tot een briljant inzicht gekomen

Schermafbeelding 2017-03-30 om 18.46.04.pngTijdens mijn studietijd verlangde ik naar vrijheid en avontuur. Ik wilde zoveel mogelijk van het leven leren. Ik kon niet wachten om af te studeren en te ervaren hoe het voelt als je even niets hoeft. Ik keek er zo naar uit dat er geen verwachtingen meer zouden zijn waar ik aan moest voldoen. Ik studeerde af en op aanraden van een aantal professionals probeerde ik wat verschillende banen in de arbeidsmarkt. Op zoek naar mijn plekje. Na een tijdje dacht ik dat de perfecte baan voor mij niet kant en klaar zou bestaan, dus moest ik die zelf creëren. Ik schreef mij in als masseuse en tekstschrijfster, de combinatie van mijn passies. Ondanks dat ik nog steeds achter al mijn gemaakte keuzes sta ben ik tot het inzicht gekomen dat ik nog niet helemaal klaar ben om mijn geld te verdienen met zoveel vrijheid.

De wereld lijkt in een razendsnel tempo te veranderen en alles moet ineens super professioneel. Het schrikt mij eerlijk gezegd een beetje af. Heb ik al die tijd zitten slapen dat ik nog niet doorhad hoe de maatschappij werkte of verandert het echt zo snel? Inmiddels verlang ik naar een baan die mijn persoonlijke ontwikkeling de juiste richting op helpt en mij een beetje stabiliteit biedt. Een inzicht waar ik heel blij mee ben, want ik dacht dat ik nooit klaar zou zijn voor stabiliteit. Inmiddels was ik benaderd om te gaan solliciteren als Junior Researcher en Communicatiemedewerker bij een Investeringsbedrijf. Ik had twee sollicitatierondes overleefd totdat ik uit de selectie lag. Ik en de andere persoon die overbleef zijn beiden afgewezen. Jammer natuurlijk, maar toch ben ik dankbaar, want ik ben hierdoor geactiveerd en gemotiveerd om een baan te zoeken. Ik wil mij weer nuttig voelen, mezelf ontwikkelen en een bijdragen leveren aan het verbeteren van de maatschappij. Ik bereikte dit inzicht en voelde mij al super rijk.

Tijdens Salsales vroeg een danspartner wat nou de stabiele factor in mijn leven is. Ik dacht even na en besefte me toen dat die er niet echt is. Ik werk al wel 11 jaar in hetzelfde café en heb mijn hele leven al dezelfde familie en een aantal vrienden, maar verder is mijn leven nog niet erg stabiel te noemen. Normaal gingen mijn haren al overeind staan van het woord stabiliteit. Inmiddels begin ik een soort spannend geluksgevoel te ervaren wanneer ik nadenk over hoe een stabieler leven mij wat meer rust zal bieden. Jeetje.. Zal de burgerlijkheid om de hoek staan?

Ik ben dus begonnen met solliciteren naar een baan die aansluit op mijn CV, maar het lijkt er op dat er iets aan inzicht ontbreekt wat mijn kennis van de arbeidsmarkt betreft. Van de 8 sollicitaties die ik gedaan heb, ben ik er al door 4 afgewezen vanwege gebrek aan werkervaring. Bij twee was ik uitgenodigd op gesprek en dan kwam die moeilijke vraag weer.. ‘Maar even los van deze functie, wat zou je heel graag willen?’ Ergens vind ik de vraag super lief, oprecht en meedenkend, maar jeetje, wat moet ik steeds weer antwoorden? ‘Ik wil de maatschappij verbeteren, constant blijven leren, mijn kennis overdragen, mensen helpen, hen motiveren en hen door de chaos van alle keuzes in het leven heen coachen. Ik wil inzichten overdragen, mensen sociale skills aanleren en de samenleving verzachten.’, maar jeetje, hoe verkoop je zulke woorden aan een persoon die mij alleen wil als ik zorg dat zijn bedrijf meer geld binnenkrijgt?

Ik weet dus wat ik wil, maar hoe dan?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s