Een versnelling lager alstublieft

Een versnelling lager.jpgKen je het gevoel? Alsof je leven een soort autoritje is waarbij je 500 km per uur rijdt. En dat je nauwelijks meer ziet wat onderweg voorbij komt. Voor mijn gevoel verandert de wereld in die snelheid, maar misschien is het voornamelijk mijn beeld van de wereld dat aanpast. Af en toe wens ik dat alles even stilstaat, gewoon om even pauze te nemen, rustig adem te halen en alles te bekijken om het op mijn eigen tempo te verwerken. Als ik deze gedachten verwoord heb ik het gevoel alsof ik een uit de maatschappij gestapte oma ben die af en toe komt kijken in wat voor wereld haar nakomelingen leven, maar die niet meer kan volgen wat er speelt. Misschien klinkt het suf, want ik ben 26 en nog lang geen oma, zelfs geen moeder dus wat praat ik eigenlijk raar.

In het leven van de mensen om mij heen gebeurt er ook van alles. Het liefst hou ik het allemaal bij, toon ik mijn betrokkenheid, praat ik met iedereen om te weten wat ze bezighoudt. Ik wil meedenken en situaties helpen verlichten, maar hoe dan als ik geen tijd heb om stil te staan? Als voor mij belangrijke personen door fases heen gaan, waarin ik geen enkele aandeel heb gehad, dan voel ik mij een beetje een falende vriendin of familielid. Is dat de reden waarom vriendenkringen vaak uitdunnen zodra mensen ouder worden? Zodat je er oprecht voor de mensen die overblijven kunt zijn?

Ondertussen komen mijn eigen wensen gelukkig gewoon uit. Ik heb een nieuwe baan gekregen in de financiële sector op het Rokin in Amsterdam. Woensdag begin ik. Ik heb al vele sectoren bekeken, maar deze nog niet, dus ik ben heel benieuwd. Ik wilde er eigenlijk niet over schrijven, omdat de mensen die mij een beetje gevolgd hebben, weten dat mijn spanningsboog vaak maar iets langer is dan dat van een gemiddelde kleuter. Maar deze functie is voor bepaalde tijd, dus dat ga ik gewoon doen van het begin tot het einde en misschien zelfs een beetje langer.

En verder? Verder doe ik keihard mijn best om mijn schrijversopleiding bij te houden, bedien ik af en toe de tofste chauffeurs bij de Tweede Steeg en wacht ik op het moment om te kunnen studeren. Eerst was mijn doel om deze maand mijn massageopleiding af te ronden, maar psychisch was ik er nog niet klaar voor om alle informatie fanatiek in mijn hoofd te stampen, waarschijnlijk door mijn verlangen naar stabiliteit. Mijn volgende kans op het diploma is december, dus ik moet in actie komen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s