2017 is bijna voorbij!

26237063_10215404589174327_1154564941_oNog een paar uurtjes te gaan. Ik krijg nauwelijks eten in mijn lijf vandaag. Ik ben te gespannen. Vuurwerk blijft echt een dingetje dat niet bij mij past. Lang, lang geleden, toen ik nog in de pubertijd zat had mijn broer eens een ongelukje met vuurwerk gehad. Sinds die tijd heb ik vuurwerk niet meer aangeraakt ik ben altijd weer blij als het 1 of 2 januari is en ik zo min mogelijk ongelukjes heb aangehoord. Vandaag ben ik niet het leukste vriendinnetje voor mijn prille liefde. Er zitten emoties in mijn lichaam die ik zelf niet begrijp en dus ook niet kan verwoorden. Gelukkig heeft mijn nieuwe liefde nogal wat geduld en lijken we wat het uitspreken van gevoelens betreft en de manier van reageren best wel een beetje op elkaar.

Vorig jaar rond dit tijdstip zat ik in het ziekenhuis bij mijn oudste broer dit jaar zijn mijn familieleden gelukkig gezond genoeg om buiten het ziekenhuis de jaarwisseling door te brengen. Toen ik vorig jaar thuis kwam vanaf het ziekenhuisbezoekje was ik met Jopie, de kat waar ik toen op paste, en schreef ik een blog over mijn doelen van 2017. Lees verder

Advertenties

Ojee ik ben verliefd!

BreukjeOp 28 oktober kwam ik met hem in contact via Tinder, de datingapp van deze tijd. Hij schreef dat ik een ontzettend leuke omschrijving had, de beste tot nu toe. Ik bedankte hem en biechtte direct op dat mijn rijvaardigheden wel een beetje ontbreken. Ondertussen stond ik bij een benzinestation te wachten op de taxi die mij na mijn auto ongeluk naar de locatie van mijn oma’s verjaardag bracht. De adrenaline gierde door mijn lijf en de hele avond bleef ik een trilling voelen. Om te ontspannen ging ik direct aan de rode wijn en liep ik mee in de polonaise. Ik was super dankbaar en voelde mij goed.

Terwijl ik dacht dat ik er zonder problemen vanaf kwam, kwam de lichamelijke pijn een paar dagen later pas en die ging niet meer weg. Afgelopen week ben ik terug gegaan naar de huisarts, die stuurde mij door naar het ziekenhuis. Een van mijn beste vriendinnen kwam vanuit Nijkerk naar Vinkeveen, zodat we de volgende dag samen naar het ziekenhuis in Woerden konden. Ineens was ik zenuwachtig en zelfs een beetje verdrietig, maar zij kalmeerde mij. Tijdens het wachten hebben we samen gelachen door drumoefeningen met onze handen en voeten te oefenen. We gingen er zo in op dat we nogal wat herrie maakten ‘1, 2, 3, 4, 1, 2, 3, 4’ en de dokter bleef ons veel te serieus aankijken toen hij langsliep. Lees verder