‘Ik zie geen verschil met de eerste scan’, vertelt de dokter

‘Waarom heb je geen schoenen aan?’, vraagt mijn collega wanneer ik hem op de gang tegenkom.
‘Dan kan niemand mijn lievelingssokken zien’, antwoord ik hem, ‘Kijk ze hebben ook oortjes, zie je?’
‘Het moet niet gekker worden.’
Het leven is goed voor mij op dit moment. Ik kan mezelf zijn op de Servicedesk bij de Brandweer en als het koud is mag ik zelfs een fleecedekentje pakken.

Vandaag had ik weer een afspraak bij de chirurg, hij wil mijn nek in de gaten blijven houden door zo af en toe een scan te laten maken op de afdeling Radiologie. ‘Ik zie geen verschil met de eerste scan’, vertelt de dokter. 28879845_10216013520157221_1873916202_o.jpgDit keer ben ik tevreden, want de vorige keer had hij mij uitgelegd dat het een goed teken was, dan is het tenminste niet achteruit gegaan. In tussen tijd heb ik de overslag en de salto weer op de trampoline geoefend en een paar keer ongeveer op mijn hoofd gestaan met yoga. Ik ben gelukkig, want daar kan ik dus gewoon mee doorgaan. Terwijl ik wat klaag over duizeligheid en concentratieproblemen, geeft de chirurg aan dat de banden in mijn nek wat opgerekt zijn (al vanaf de eerste foto) en dat ik mijn hoofdpijn wel af kan schuiven op dit nekprobleempje, maar voor de rest van mijn klachtjes kan ik beter naar de huisarts. Daar wacht ik voorlopig nog even mee. Ik vraag mij af of deze dokter verdronken is in zijn specialisme, want holistisch gezien staat alles met elkaar in verbinding en wil ik zelfs de krampachtige pijn van onder mijn voeten nog afschuiven op mijn nek, Lees verder

Advertenties