Een stap in de richting van mijn droom

54515529_280738902820263_137245903281979392_n.pngZes jaar geleden ontmoette ik een vrouw in Nicaragua. Zij had toen ongeveer de leeftijd die ik nu heb en kwam uit Nieuw Zeeland. We ontmoetten elkaar toen ik een Thaise massage had geboekt en yogalessen kwam volgen. Even moest ik wennen aan haar ‘anders’ zijn, maar al snel vond ik haar tof, met haar schaamteloosheid en openheid wist zij mij direct op mijn gemak te stellen. Zij leek geen barricades te voelen en ging duidelijk en zorgzaam met haar yogadeelnemers om wanneer zij houdingen corrigeerde. Na een paar lessen werden wij vrienden op Facebook, ter inspiratie. Zo kon ik een beetje kijken hoe zij leefde en niet voor de hand liggende keuzes maakte, door bijvoorbeeld een straathond te ‘adopteren’ tijdens het reizen en door haar naakte vriendin te bedekken met groente en fruit en er zelf met een groot slachtmes naast te gaan zitten voor op haar omslagfoto. Ik moest wat wennen en heb mij niet in zoverre laten inspireren om vergelijkbare foto’s te maken, maar haar respectvolle schaamteloosheid inspireerde mij enorm. Een voorbeeld voor mijn weg naar vrijheid.

En daar zit ik dan in een dikke trui en een spijkerbroek aan een tafeltje in de Nieuwe Yogaschool in Amsterdam, tussen iedereen die zich Zen lijkt te voelen. Ik vraag mij af hoe het leven mij hier nu weer gebracht heeft. Ik bedoel ik las dat er een informatieavond was en ben er naartoe gegaan, maar soms gaan mijn handelingen sneller dan mijn hoofd bij kan houden, soms heb ik ineens stappen in de richting van mijn droom gezet, terwijl mijn verstand nog in het verleden hangt. Ik zie meerdere vrouwen die ik ergens van denk te kennen, maar ik heb geen idee waarvan. Misschien lijken mensen die dezelfde interesses hebben gewoon een beetje op elkaar of geeft die openheid over een onderwerp dat je met zijn allen tof vindt een bekend gevoel. Misschien heb ik niemand eerder ontmoet.

De informatiebijeenkomst gaat over twee opleidingen om Yogaleraar/lerares te worden. Ik ben nieuwsgierig, maar hoop echt dat niemand mij veel diepgaande gaat vragen, want ik heb niets te onderbouwen. Geen duidelijk plan, geen tijd, geen geld en toch voel ik dat ik hier moet zijn. De Nieuwe Yogaschool zit al 2 jaar in mijn hoofd, met het idee dat ik daar echt een keer naartoe moet. En daar ben ik dan aan het uitzoeken wat het doel is van mijn aanwezigheid. Yogalerares? Zou dat wat voor mij zijn? Ik dacht altijd dat ik niet heel lenig was, want mijn jeugdvriendinnetje is veel leniger. En ik dacht dat ik niet sportief was, maar eigenlijk hou ik echt van sporten. Ik voel dat ik een functie in mijn leven wil, waarbij ik anderen iets wil leren, meer mindfulnes, meer verbinding voelen met je lichaam, meer happines! Ik moet hier gewoon zijn, want ten slotte gaat Yoga voor mij niet om lenigheid, maar meer om kracht opbouwen en los leren laten.

De informatiebijeenkomst start en Johan vertelt. Ik ben wat moe en mijn lichaam doet pijn, maar ik verlies geen moment mijn concentratie. Werkelijk elk woord dat hij uitspreekt vang ik op en dat zo’n beetje 1,5 uur lang. Hij weet het helder uit te leggen en is een geweldige verteller. Dat wil ik ook leren! Ik probeer zo kritisch mogelijk te luisteren, omdat ik wel vaker een opleiding heb gekozen, vanwege de goede verteller van de presentatie. Maar iets in mij weet zeker dat ik dit moet gaan doen. De stem van mijn Shiatsu therapeut galmt in mijn hoofd: ‘Je bent wat hypermobiel, laat eerst uitzoeken of dit wel goed is voor jouw lichaam. Je zou meer aan kracht moeten werken en niet zozeer aan lenigheid’. Zonder dat ik iets hoef te zeggen lijkt Johan mijn gedachten op te pakken: ‘Heb je lichamelijke ongemakken van tijdelijke aard, stel de opleiding dan nog even uit. Is het chronisch en wil je de opleiding echt doen, dan kun je net zo goed beginnen’. De vraag over de verstandigheid voor mij in combinatie met de ongemakken in mijn nek is direct opgelost. Een jaar geleden vertelde de arts dat het breukje/deukje/dingetje en de peesoprekking in mijn nek niet meer zullen genezen. Toen wilde ik hem niet geloven, maar nu ik de pijn nog steeds voel, besef ik dat hij misschien wel verstand heeft van zijn vak. Het gaat waarschijnlijk niet meer over, dus ik kan net zo goed nu yogalerares worden en niet wachten totdat ik over een paar jaar, dit verlangen heb weg gerationaliseerd.

Financieel wordt het nog even puzzelen, maar dat ben ik in mijn leven inmiddels wel gewend, dus op een of andere manier moet dat goed komen, want als je je doel duidelijk hebt lost alles wat een probleem lijkt zich vanzelf op. Stap voor stap wordt alles duidelijker en zal ik hetgeen wat mij verder helpt vanzelf aantrekken.

 

Advertenties

Een gedachte over “Een stap in de richting van mijn droom

  1. Pure vrijheid dat zoek je niet dat moet jezelf geven. Alleen heb je soms bepaalde verplichtingen en dan moet je kijk hoe men dit kan combineren.
    Ik zeg altijd na het werk heb ik vrijheid en leef ik zoals ik wil.
    Yoga is zo goed voor lichaam en geest.
    En weet je, je leert je lichaam optimaal kennen.

    Aum Shanthi

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s