Corona corona corona

Ik wilde er niets over schrijven, maar het punt is toch gekomen. Zover ik weet is er gedurende mijn leven nog geen onderwerp geweest waar we met de hele wereld zo druk over waren. En jeetje, wat wordt dit enorm uitgekauwd. Het doet mij denken aan hoe ik als kind vlees at. Ik bleef er zo lang op kauwen dat er geen smaak meer in zat, de structuur zo draderig en droog was dat ik het niet meer door kon slikken en er bijna van over mijn nek ging. Corona… ik ben er zo ontzettend moe van of eigenlijk met het menselijke panische gedrag die eraan gekoppeld wordt. Ik heb er zo min mogelijk over gezegd, want het is een virus en het verspreiden van je mening of het vergroten van angst helpt niet om het uit te roeien.

Even voor de duidelijkheid, ik neem de maatregelingen en adviezen van het RIVM serieus en ik probeer rekening te houden met de medemens voor zover nodig en daar probeer ik het bij te houden. Ik probeer zo min mogelijk aan corona te denken, zo min mogelijk nieuws te volgen. De belangrijkste ontwikkelingen worden wel via werk of vrienden met mij gedeeld. Ondertussen gaat het leven door, bouw ik mijn werkuren op volgens het advies van de bedrijfsarts en doe ik mijn best om de burn-out volledig te boven te komen. Het gaat steeds beter, want ik word steeds bewuster van mijn eigen gedrag en valkuilen en probeer dit aan te passen, zodat ik niet weer in dezelfde situatie zal belanden. Mijn werk steunt mij en mijn coach voorziet mij van goede zelfreflectie en adviezen. Ik ben tevreden ook al voel ik dat er nog wel een weg te gaan is en ik nog steeds van alles te leren heb.

93476649_258002032017679_952774362165936128_n

Afgelopen week belande ik voor het eerst sinds 2 maanden weer in een flinke paniekaanval. Het autorijden was weer heel spannend en mijn spieren verkrampten enorm. Ik mis mijn huisarts, de fysio, de masseur, de yogadocenten, de relaxedheid van mijn medemens. Om de ontspanning zoveel mogelijk zelf op te zoeken wandel ik veel. Ik geniet van de natuur en de rust en op een pechdag kom ik panische wandelaars tegen die hun volledige corona-angst over mij uitkwallen. Ik heb in hun ogen niet voldoende afstand genomen, ‘net zoals veel andere jongeren’. (Ik ben bijna 30 en word nog als jongere gezien dat is positief). In mijn ogen was de ruimte tussen ons 3 meter in hun ogen was het nog geen 1,5 meter. De man spreidt zijn armen flink uit en legt mij uit wat 1,5 meter is. Ik ben teleurgesteld dat er in het weiland niet van die stoepbanden liggen, want een bouwvakker had mij laatst grappend verteld dat ik 1,5 stoepbandje afstand moest houden dan zou ik goed zitten. Ik zou zo graag kijken hoeveel stoepbandjes tussen mij en de wandelaars in passen. Of ik zou graag vertellen dat de wandelaars beter door hadden kunnen lopen met hun mond dicht en dat we de kans op het verspreiden van het virus nog groter maken nu we tegenover elkaar een gesprek voeren.

Er zijn ouderen die een stok nodig hebben om hun ruimte in te kunnen nemen en er zijn jongeren die een meetlat nodig hebben om de juiste afstand te verantwoorden. Kortom, laten we lief zijn voor elkaar ook als iemand soms met zijn hoofd niet volledig in beslag genomen wordt door de corona, maar nog andere zorgen heeft. #hetspijtme #coronamoe

2 gedachten over “Corona corona corona

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s