Ik verstop me voor het geluid van mijn medemens

img_3338Kortgeleden ontmoette ik een man, een hele leuke man. Hij toonde oprechte interesse met volledige aandacht en vroeg naar keuzes die ik had gemaakt in het leven en waarom. Hij kwam tot de conclusie dat ik de meeste keuzes alleen had gemaakt “zielig”, concludeerde hij. Hij was 9 jaar ouder dan ik. “Ik vind het echt heel knap van je allemaal”, voegde hij er aan toe. Dat vond ik dan wel weer lief, want “zielig”, daar heb ik niks aan al kon ik wel direct een inschatting maken van hoe hij in het leven stond. Ik bedoel, vanuit mijn oogpunt is het eerder zielig als je niet je eigen keuzes mag maken, als je niet zelf kunt ontdekken wie je bent. Ik vind het zielig als ouders voor hun kinderen al een pad hebben uitgestippeld en zo een persoontje in een malletje proberen te drukken. Deze leuke man is vast niet een van mijn uiterste voorbeelden gewend bedenk ik me zo. Zal hij bewust zijn van hoe hij mij met een paar woorden zo ontzettend veel over zichzelf vertelt?

Lees verder

Advertenties

De mensen die op mijn pad kwamen

15303969_10211563401507036_314334956_oIk hou van lieve woorden, het liefst handgeschreven boodschappen eerlijk en recht uit het hart. Vriendenboekjes, poëziealbums, teksten uit oude agenda’s, tekeningen, kaartjes, memo’s en vertaalbriefjes. Ik heb het bewaard. Ik vind het niet fijn als mensen uit mijn leven verdwijnen en zo heb ik stiekem nog een aandenken. Tijdens het ordenen van de zolder kwam ik een opdracht van de middelbare school tegen. Een vel papier met de titel ‘Omgaan met gevoelens’.

Klasgenoten schreven hoe zij over mij dachten. Van de 11 personen schreven er 6 het woord aardig, 2 spontaan, 1 lollig, 3 lief, 3 vrolijk, 1 lieve lach, 2 humor, 1 droog, 1 grappig, 3 irritant. Geen enkele omschrijving is hetzelfde. Lees verder

Help ik wil nog steeds alles!

‘Alles’ is toch nog steeds een beetje veel. Terwijl ik in mijn eerste maand van mijn nieuwe baan zit, bevind ik mij in de laatste fase van mijn massageopleiding. Dat betekent dat ik de komende tijd alles nog moet doen wat ik tot nu toe nog niet gedaan heb. Alles wat ik eigenlijk al lang had moeten doen. Ik heb al een aantal studies versleten en diploma’s binnengehaald. Ondanks alle studie-ervaring is mijn manier van studeren er nog niet echt op verbetert. Net voor de examens krijg ik pas stress en moet ik alles nog leren. Alles waar ik geen tijd voor had op het moment dat ik het had moeten leren. Lees verder

Week 3 dag 2 we zijn begonnen

IMG_9304.JPGMijn baas en ik belanden al in temperamentvolle discussies, waarin we onze ideeën aan elkaar over proberen te brengen. De hele afdeling kan ongewild meeluisteren. Nu begrijp ik waarom mijn moeder mij opgevoed heeft met het idee dat je altijd voor je eigen mening op moet komen ook al lijkt het soms wat brutaal of heeft het weg van een beginnende ruzie. Lees verder

‘Je zou perfect in ons team passen, jammer dat je niets kunt’

14481936_1215744505157352_3573382040946927357_o

‘Je zou perfect in ons team passen, jammer dat je niets kunt’, reageerde hij bijna grappend, terwijl hij meende wat hij zei.
‘Wil je een biertje?’
‘Dat ziet er toch niet uit’, reageerde ik.
‘Nou en, wil je een biertje of niet?’
‘Oké.’

Daar stond ik dan in maart als bezoeker van de carrièrebeurs in Amsterdam RAI. Lees verder

Sommige levens moet je leren

In het afgelopen jaar leefde ik in een studentenhuis (oud asielzoekerscentrum) in Amsterdam Oost, in het appartement van een klasgenoot in Amsterdam West, in het huis van mijn exschoonouders in Nijkerkerveen, in mijn containerwoning in Amsterdam Zuidoost, backpackend met Femke door Bolivia en Peru, terug bij mijn ouders in Nijkerkerveen, op de camping in Estartit, in een hostel in Lees verder

Hey zeg eens eerlijk, gedraag jij je als een slaaf van de maatschappij of van je eigen angsten?

In mijn hart ben ik geboren om te schrijven, boodschappen over te brengen, mensen te vermaken en ze aan het denken te zetten. Schrijven maakt me rustig en brengt orde in mijn hoofd. Toch denk ik soms: ‘zal ik er mee stoppen? Zal ik stoppen met mijn leven te delen met mensen waarvan ik van velen niet eens weet wie ze zijn?’ Soms denk ik dat ik al mijn energie moet gebruiken voor een fulltime kantoorbaan, zodat ik mijn studieschulden af kan betalen en op een dag een huis kan kopen. Lees verder