Een pakketje voor de vorige bewoners

burn outSteeds wil ik weer een blog posten, dan zit ik in de auto, schieten de teksten door mijn hoofd en ben ik tevreden over de zinnen die voorbij komen. Maar steeds komt het er niet van om het op te schrijven of vliegen er allerlei verschillende onderwerpen door elkaar en weet ik niet waar ik moet beginnen. Soms twijfel ik of de wereld al wel klaar is voor mijn gedachten. Net wanneer ik weer wil schrijven belt er iemand die ik nog nooit ontmoet heb via Skype en vraagt of ik mijn blog met al die “onzin” al offline heb. “Je bent eng”, zegt hij er dan bij, omdat ik ooit over zijn gedrag geschreven had en hij niet wil dat ik nog eens over hem schrijf. En dan hoor ik ineens de woorden van vorig jaar van mijn tante in mijn hoofd klinken: “ik snap niet waarom ze dat doet”. Stom dat zo’n klein deel van de bevolking zoveel invloed kan hebben en dat ik mezelf er door laat blokkeren. Vooral omdat ik weet dat de grote wereldveranderaars of kunstenaars ook een lange weg te gaan hadden, voordat zij begrepen werden en dat zij ook door moesten zetten met heel wat weerstand. Lees verder

Advertenties

Mijn Vinkeveense leven vliegt voorbij

VinkeveenvliegtIk ben bijna een maand inwoner van de Gemeente de Ronde Venen. Vanaf dag 1 voelde ik mij thuis, maar op sommige dagen ineens weer niet. Ik heb even diep nagedacht hoe dit zomaar kan en ik ben tot de conclusie gekomen dat mijn kracht tegelijkertijd mijn valkuil is. Ik ben een beetje een kameleon. Mijn persoonlijkheid is flexibel, dus ik kan mij goed aanpassen, soms zo goed dat ik mijn kern onderweg een beetje verlies. Er is bijvoorbeeld een dorpse en een stadse versie van mij. Lees verder

Als je ietsje ouder bent lijkt alles ineens zo definitief

GrenzenStap 2 richting stabiliteit is gezet. Mijn luxe zwerversbestaan is voorbij. Ik heb een appartementje en ben klaar voor de volgende uitdaging en nee dat is nog geen relatie en ook nog geen baby of huisdier, hooguit misschien een plant.

Als je ietsje ouder bent lijkt alles ineens zo definitief, alsof je huidige hobby’s voor eeuwig zijn, je carrièrekeuze ineens moeilijker te switchen is en je vriendenclub niet meer uitbreidt. Als je de eerste stap van je droom nog niet gezet hebt verwacht je misschien dat die nooit uit zou komen. Vriendschappen liggen ineens onder een vergrootglas met wie wil ik verder en wie kan ik beter loslaten? Jeetje, ik vraag me echt af of dit volwassenheid inhoudt en of het nu dan echt begonnen is? Of is dit toevallig een fase waar ik even inzit en heeft het niets met leeftijd te maken? Lees verder

Ik verstop me voor het geluid van mijn medemens

img_3338Kortgeleden ontmoette ik een man, een hele leuke man. Hij toonde oprechte interesse met volledige aandacht en vroeg naar keuzes die ik had gemaakt in het leven en waarom. Hij kwam tot de conclusie dat ik de meeste keuzes alleen had gemaakt “zielig”, concludeerde hij. Hij was 9 jaar ouder dan ik. “Ik vind het echt heel knap van je allemaal”, voegde hij er aan toe. Dat vond ik dan wel weer lief, want “zielig”, daar heb ik niks aan al kon ik wel direct een inschatting maken van hoe hij in het leven stond. Ik bedoel, vanuit mijn oogpunt is het eerder zielig als je niet je eigen keuzes mag maken, als je niet zelf kunt ontdekken wie je bent. Ik vind het zielig als ouders voor hun kinderen al een pad hebben uitgestippeld en zo een persoontje in een malletje proberen te drukken. Deze leuke man is vast niet een van mijn uiterste voorbeelden gewend bedenk ik me zo. Zal hij bewust zijn van hoe hij mij met een paar woorden zo ontzettend veel over zichzelf vertelt?

Lees verder

Een terugblik op mijn leven.

Oma en jannekeAf en toe doe ik even een terugblik op mijn leven, omdat ik mij soms afvraag hoe ik in bepaalde situaties beland ben en waarom ik het ook alweer zo wilde. Ik doorloop gebeurtenissen uit mijn verleden in mijn hoofd om mezelf er aan te herinneren dat alles gaat zoals het gaan moet, alles loopt zoals het bedoeld is, niet per se zoals ik het zelf bedacht heb, maar wel zoals het voor mij het best is.

Op mijn 18e overleed mijn oma. Tot aan die tijd bezocht ik haar elke week in het verzorgingstehuis. Ik werd heel rustig bij haar. Ze praatte niet veel, maar leek wel veel te denken. Lees verder

De vrienden met bad en vaatwasser en de vrienden zonder bad en vaatwasser

AmstelGister heb ik Amsterdam verruild voor drie weken Hilversum en Jopie! Ergens heb ik een vreemd soort behoefte om telkens weer weg te gaan, steeds weer afscheid te nemen of fases op een hele duidelijke manier af te sluiten. Steeds weer groei ik een stukje. In Amsterdam bij het Amstelstation werd ik drie weken ouder. Ik bracht er de trainingsfase van mijn nieuwe baan door, zakte voor mijn ITIL-examen en kwam elke dag thuis na mijn eerste werkweek bij de Gemeente Amersfoort. Het was mijn tijdelijke basis, mijn stabiliteit van drie weken tijdens een van de orkaanfases in mijn leven. Als ik constant op 1 plek leef heb ik niet zo door hoe snel de tijd voorbij vliegt. Als ik weet wanneer het einde komt lukt het mij om intenser te leven, bewuster van elk moment te genieten, want ik weet dat het niet lang duurt. Als ik vertrek lijkt het alsof ik de energie als een soort slangenhuid die ik niet meer wil, los kan laten om een hoofdstuk af te sluiten en op een blanco pagina het volgende hoofdstuk te beginnen. Steeds weer een nieuw kort hoofdstuk. Steeds een andere plek voor de nieuwe herinneringen die ik verzamel. Lees verder

Mijn bloed is veranderd in koffie

19657122_10213762399040600_1091755889833925299_nDe dagen vliegen voorbij terwijl ik mezelf telkens weer de vraag stel ‘Hoe doet iedereen dat toch? Hoe blijf je voldoen aan de verwachtingen van de maatschappij? De mensen die het kunnen, zijn die ook gewoon happy of is dat echt iets waar je een keuze in moet maken of happy zijn of voldoen aan alle eisen?

We zijn bijna een maand verder sinds mijn vorige blog. Steeds denk ik weer ik wil schrijven, maar van welke energie of welke tijd? Ik heb sinds kort weer een fulltime baan en daarvoor volg ik een ICT Traineeship in Den Haag. Van te voren is mij al verteld dat het zwaar zou worden en er is niets aan gelogen. Ik heb het zwaar. Van branche veranderen is iets dat je niet moet onderschatten. Alles is nieuw en een wazig gebied waar je je weg in moet zien te vinden. Al snel veranderde mijn bloed in koffie in de hoop dat ik daarmee alle nieuwe informatie in mijn hoofd op kan slaan. Lees verder