Sommige mensen blijven in je hart!

DSCN2019.JPGKen je dat? Dat er iemand in je leven komt die je niet meer los kunt laten. Je voelt dat hij of zij van diepere betekenis voor jou is en dan blijkt dat die persoon de sleutels bezit voor een positieve verandering in jouw leven. Soms iets kleins, soms iets enorms. Of deze persoon maakt zoveel indruk op je, omdat je misschien onbewust trekjes uit je eigen karakter herkent. Je ziet hem of haar steeds tegen dezelfde muur aanlopen. Een muur waar jij inmiddels omheen gegaan of overheen gestapt bent, omdat je geleerd hebt en gegroeid bent. Je voelt onvoorwaardelijke liefde als die persoon in de buurt is en wilt er alles aan doen om hem of haar te helpen. Terwijl je eigenlijk wel weet dat iedereen zijn eigen lessen in het leven heeft. Je kunt helpen door middelen aan te reiken, maar het is aan de ander of hij of zij weet hoe de middelen toe te passen zijn. Soms is de ander er nog niet klaar voor om de muur te breken of te overstijgen. Als je geen ruimte biedt en opdringerig je hulp aanbiedt dan stoot je die speciale persoon af.

Een persoon die nooit meer uit mijn hart zal verdwijnen is Neylin Vanessa, een meisje die ik leerde kennen in het meisjesweeshuis in Granada, Nicaragua in 2013. Neylin viel mij al snel op, een eigenwijs karakter. Waar iedereen naar links ging, ging zij naar rechts.DSCN1069.JPG Terwijl de andere meisjes hun kleding en dekbed vlekkeloos met de hand wasten en streken, kwam Neylin het washok uit met nog zandvlekken in haar wasgoed. Zij was nonchalant, het was niet dat ze niet kon wassen, maar het boeide haar niet genoeg. Alsof zij heel bewust begreep dat het leven niet draait om dat soort perfectie. Alsof zij een ander soort belangrijkheid had bepaalt. Ik hield van haar, omdat ik mijn eigen gedrag er in herkende. Dat nonchalante niet om het nonchalante, maar omdat andere dingen haar energie meer verdienen. Ik zag haar strijden met de kracht om zichzelf te kunnen zijn, want de nonnen vonden het handiger als alle meisjes aan hun regels voldeden. Logisch ook wel, want er was te weinig tijd en aandacht om iedereen te kunnen stimuleren in het ontwikkelen van hun eigen unieke persoonlijkheid.

DSCN2295.JPGIk vond Neylin een heel slim meisje. Helaas werd dat in haar omgeving niet opgemerkt, want zij haalde slechte cijfers op school. Ik denk dat ze faalangst had, want zij presteerde totaal niet onder druk. Als ik haar hielp met haar huiswerk had zij veel ruimte en oprechte aandacht nodig om vertrouwen te winnen en te beseffen dat zij het wel kon. Haar spanningsboog leek vergelijkbaar te werken met die van mij toen ik jonger was. Als iets te spannend werd of ik niet snel genoeg resultaat behaalde, dan gaf ik op, omdat ik dacht dat ik het niet kon. Zij reageerde net zo. Ik wist dat Neylin enorme behoefte had aan oprechte aandacht en onvoorwaardelijke liefde, maar zij was op haar jonge leeftijd al beschadigd en bewaarde een bepaalt soort afstand. Ze drong zichzelf totaal niet op en schreeuwde niet om aandacht. Als een ander meisje haar aan de kant duwde dan liet ze het gebeuren. Ze gaf wel subtiele signalen waarin ik kon zien dat zij verbinding zocht, bijvoorbeeld door mijn slippers aan te trekken. Neylin was anders dan de andere meisjes en daarom vond ik haar zo speciaal!

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s