Een terugblik op mijn leven.

Oma en jannekeAf en toe doe ik even een terugblik op mijn leven, omdat ik mij soms afvraag hoe ik in bepaalde situaties beland ben en waarom ik het ook alweer zo wilde. Ik doorloop gebeurtenissen uit mijn verleden in mijn hoofd om mezelf er aan te herinneren dat alles gaat zoals het gaan moet, alles loopt zoals het bedoeld is, niet per se zoals ik het zelf bedacht heb, maar wel zoals het voor mij het best is.

Op mijn 18e overleed mijn oma. Tot aan die tijd bezocht ik haar elke week in het verzorgingstehuis. Ik werd heel rustig bij haar. Ze praatte niet veel, maar leek wel veel te denken. Lees verder

De vrienden met bad en vaatwasser en de vrienden zonder bad en vaatwasser

AmstelGister heb ik Amsterdam verruild voor drie weken Hilversum en Jopie! Ergens heb ik een vreemd soort behoefte om telkens weer weg te gaan, steeds weer afscheid te nemen of fases op een hele duidelijke manier af te sluiten. Steeds weer groei ik een stukje. In Amsterdam bij het Amstelstation werd ik drie weken ouder. Ik bracht er de trainingsfase van mijn nieuwe baan door, zakte voor mijn ITIL-examen en kwam elke dag thuis na mijn eerste werkweek bij de Gemeente Amersfoort. Het was mijn tijdelijke basis, mijn stabiliteit van drie weken tijdens een van de orkaanfases in mijn leven. Als ik constant op 1 plek leef heb ik niet zo door hoe snel de tijd voorbij vliegt. Als ik weet wanneer het einde komt lukt het mij om intenser te leven, bewuster van elk moment te genieten, want ik weet dat het niet lang duurt. Als ik vertrek lijkt het alsof ik de energie als een soort slangenhuid die ik niet meer wil, los kan laten om een hoofdstuk af te sluiten en op een blanco pagina het volgende hoofdstuk te beginnen. Steeds weer een nieuw kort hoofdstuk. Steeds een andere plek voor de nieuwe herinneringen die ik verzamel. Lees verder

Mijn bloed is veranderd in koffie

19657122_10213762399040600_1091755889833925299_nDe dagen vliegen voorbij terwijl ik mezelf telkens weer de vraag stel ‘Hoe doet iedereen dat toch? Hoe blijf je voldoen aan de verwachtingen van de maatschappij? De mensen die het kunnen, zijn die ook gewoon happy of is dat echt iets waar je een keuze in moet maken of happy zijn of voldoen aan alle eisen?

We zijn bijna een maand verder sinds mijn vorige blog. Steeds denk ik weer ik wil schrijven, maar van welke energie of welke tijd? Ik heb sinds kort weer een fulltime baan en daarvoor volg ik een ICT Traineeship in Den Haag. Van te voren is mij al verteld dat het zwaar zou worden en er is niets aan gelogen. Ik heb het zwaar. Van branche veranderen is iets dat je niet moet onderschatten. Alles is nieuw en een wazig gebied waar je je weg in moet zien te vinden. Al snel veranderde mijn bloed in koffie in de hoop dat ik daarmee alle nieuwe informatie in mijn hoofd op kan slaan. Lees verder

Fases.. Bij elk nieuw begin hoort vaak eerst afscheid..

.. en dat blijft een beetje gek. Kort geleden nam ik alvast een beetje afscheid van mijn vrije leventje waarvan ik van te voren wist dat het niet lang kon duren. Tussen november en nu mocht ik bedienen wanneer ik wilde, bij Chauffeurscafé de Tweede Steeg. Als ik andere dingen te doen had dan kon ik gewoon niet. Inmiddels ligt die fase weer achter mij. Vanaf april mocht ik tijdelijk werken voor een detachering binnen de financiële sector. De financiële sector was iets waar ik tot voor kort ver uit de buurt 19047126_10213492228966517_1511091516_owilde blijven. Ik dacht dat het vooral bedoeld was voor mensen die weinig gevoel hadden of dat hadden uitgeschakeld. Vooral omdat ik een tijdje geleden benaderd was voor een baan voor verschillende banken op een afdeling die mensen bellen die een betalingsachterstand van hun hypotheek hadden. Als ik daar goed in zou worden mocht ik de vervolgstappen leren voor als iemand echt niet meer zou kunnen betalen. Mijn gevoel stond compleet in de weg en ik had vriendelijk bedankt voor die functie. Ik dacht dat het een hard wereldje was. Lees verder

We vieren Hemelvaartsdag vandaag! Leuk he?!

feest.jpgHemelvaartsdag is een officiële feestdag, dus heel veel mensen zijn vrij. Van mij mag elke dag een feest- of een vrije dag zijn, maar waarom ‘vieren’ we eigenlijk Hemelvaartsdag? Het Christelijke idee is dat Jezus naar de hemel is opgestegen terug naar zijn vader God. Opvallend is wel dat volgens het CBS in 2015 de helft van de Nederlanders boven de 18 jaar al niet (meer) Christelijk was en dat aantal lijkt te stijgen. Dus wat is de niet Christelijke helft aan het vieren of zijn zij keurig aan het werk? En wat is de wel Christelijke helft precies aan het vieren dan? Dat je vrij bent en je huis kunt schoonmaken of dat je je achterstallige klusjes eindelijk kunt doen? Of zijn ze lekker op vakantie? Mijn huisgenootjes werken vandaag gewoon en ik ga een beetje orde brengen in mijn chaos.

Gekgenoeg wordt ons huis steeds vanzelf vies en ruimt de rommel of viezigheid zichzelf niet op en dat ligt serieus aan niemand, gewoon vanzelf. Gister heb ik trouwens een jaarcontract getekend voor een nieuwe baan in Den Haag. Als ik heel succesvol word ga ik er een keertje meer over vertellen, maar voor nu is de eerste stap richting orde gezet, misschien moet ik dat vandaag maar gaan vieren? Lees verder

Geheimen en de sufheid ervan

Geheimen.jpgGeheimen, al een tijdje spookt het concept door mijn hoofd. Geheimen.. Waar zijn ze eigenlijk goed voor? De manier waarop ik ze ken vind ik eigenlijk maar suf of misschien zelfs heel rot. Het begint vaak als iets onschuldigs, als kind heb je iets wat niet iedereen mag weten en dat is dan super interessant. Als je het aan iemand vertelt schep je een soort vertrouwensband. Als de ander jouw geheim bewaart heb je geluk en is het idee van een geheim geslaagd, maar meestal loopt dat anders. Vaak worden geheimen doorvertelt, gewoon omdat de persoon die het geheim meedraagt zijn of haar hart moet luchten of in een erger geval omdat die persoon zichzelf heel interessant vindt als hij/zij iets over jou door kan vertellen. Een doorvertelt geheim maakt het hele idee extra beladen, want de kans dat degene die het geheim niet weten mag er toch achter komt wordt steeds groter. Dan wordt een geheim ineens een ding dat je blijft achtervolgen en als je pech hebt verandert het je manier van denken en je gedrag, misschien wordt het zelfs een obsessie. Lees verder

Dit is een vorm van leven

18197927_120332000488045763_325246904_nSoms zit ik mij echt een beetje zorgen te maken om mijn manier van leven. Mijn leven is namelijk wat afwisselender dan wat ik als ‘normaal’ beschouw. Ik pieker soms een beetje over waar ik over bijvoorbeeld twee maanden zou wonen. Of over hoe lang het zal duren, voordat ik eindelijk mijn eerste boek geschreven heb. Ik twijfel over aanbiedingen van fulltime banen met een jaarcontract die niet bij mij passen, maar me wel extra mogelijkheden geven. Ik trap dus bijna in die ‘maatschappelijke val’ van financiële zekerheid zonder mijn passie te vervullen, zodat ik niet meer af en toe met hangende pootjes bij mijn ouders aan hoef te kloppen voor een beetje geld. En dat ik niet meer mijn complete vriendennetwerk hoef te benaderen voor tips over waar ik de komende tijd kan wonen. Lees verder