Een stap in de richting van mijn droom

54515529_280738902820263_137245903281979392_n.pngZes jaar geleden ontmoette ik een vrouw in Nicaragua. Zij had toen ongeveer de leeftijd die ik nu heb en kwam uit Nieuw Zeeland. We ontmoetten elkaar toen ik een Thaise massage had geboekt en yogalessen kwam volgen. Even moest ik wennen aan haar ‘anders’ zijn, maar al snel vond ik haar tof, met haar schaamteloosheid en openheid wist zij mij direct op mijn gemak te stellen. Zij leek geen barricades te voelen en ging duidelijk en zorgzaam met haar yogadeelnemers om wanneer zij houdingen corrigeerde. Na een paar lessen werden wij vrienden op Facebook, ter inspiratie. Zo kon ik een beetje kijken hoe zij leefde en niet voor de hand liggende keuzes maakte, door bijvoorbeeld een straathond te ‘adopteren’ tijdens het reizen en door haar naakte vriendin te bedekken met groente en fruit en er zelf met een groot slachtmes naast te gaan zitten voor op haar omslagfoto. Ik moest wat wennen en heb mij niet in zoverre laten inspireren om vergelijkbare foto’s te maken, maar haar respectvolle schaamteloosheid inspireerde mij enorm. Een voorbeeld voor mijn weg naar vrijheid. Lees verder

Advertenties

Let’s make heaven on earth!

Een tijdje geleden chatte ik met een man. Ik weet niet meer hoe we er op kwamen, maar ik vertelde hem dat ik mij een beetje heb afgezonderd van de wereld. Al klinkt dat een stuk extremer dan het in werkelijkheid is. Wat ik eigenlijk bedoel is dat ik geen tv-53016282_556159798212996_4607662364215476224_naansluiting heb en het nieuws niet volg. Ik lees mijn horoscoop in de Metro, als mijn collega die heeft meegenomen naar het werk. Zo heb ik ook een beetje contact met de buitenwereld. Ik lees liever wat ik zelf wil, onderwerpen die mij werkelijk boeien en dat zijn voornamelijk boeken over psychologie met Boeddhistische invloed, waarvan de insteek positief is, gericht op acceptatie, mindfulness en persoonlijke ontwikkeling. Sporadisch kijk ik Netflix, skip ik de agressieve invloeden en kies ik voor rustige docu’s of films die net een beetje anders zijn. En met de tijd die ik overhoud, omdat ik niet alles hoef te volgen kan ik leren over medische basiskennis of heb ik contact met vrienden of mensen die ik nauwelijks ken, maar die ook willen dat er dingen veranderen, in hun eigen leven of in de maatschappij.

Waar je je mee bezighoudt wordt jouw waarheid, Lees verder

Shit, ik voel gebrek aan respect..

IMG_8006De tijd gaat gewoon door, terwijl het voelt alsof mijn leven flink veranderd is. Tijdens mijn vorige blog hing ik in de laatste fase van mijn relatie. Inmiddels heb ik al geleerd om de liefde die ik weggaf in te zetten voor mijn eigen leven. Dat ging niet vanzelf, want daar ging flink wat getwijfel, liefdesverdriet, paniekaanvallen en gesprekken met liefdevolle mensen aan vooraf. Bizar dat je soms niet beseft hoeveel mensen er om je geven als je maar gewoon lang leven de lol doorgaat met iets wat niet bij je past. Ik werd overweldigd door fijne berichten. En er was zelfs een vriend die elke dag met mij wilde bellen zodat ik door de moeilijkste fase heen zou komen, ongelofelijk. Even dacht ik.. dat kan ik hem toch niet aan doen om elke dag naar de dingen die door mijn hoofd gaan te moeten luisteren. Maar het was fijn voor ons beiden, want het delen van onze chaotische levens heeft mij elke dag weer aan het lachen gemaakt en nieuwe energie gegeven.

Sinds deze relatie voorbij is ben ik gaan beseffen dat ik het patroon, van altijd maar IMG_8012verliefd zijn en vluchten in het leven van een man, eens moet doorbreken. Volgens mij ben ik sinds ik 1 ben al verliefd. Als ik mijn dagboeken er op nalees kwam het vaker voor dat ik verliefd was op 2 of 3 jongens dan dat ik eens niet met mannen bezig was, bizar!Ik verspil mijn energie aan het blij maken van mensen die nogal veel op hun eigen leven gericht zijn, terwijl ik ondertussen mijn dromen steeds weer uitstel, omdat ik te moe ben op het moment dat ik aan mezelf toe kom. In de jaren dat ik vrijgezel was, ben ik meestal druk geweest met het beantwoorden van appjes van personen die wat drama te delen hadden of mannen die gewoon niets te doen hadden en zinloos aandacht vroegen. 28 jaar, het is nooit te laat voor nieuwe inzichten.. Lees verder

Relaties, loslaten, online wereld

48232940_1449058335227433_1095196912220372992_nEr zijn momenten waarop het goed gaat maar ik niet schrijf, omdat ik druk ben met een nieuwe baan, een verwaarloosde studie of een uit de hand gelopen hobby. Of soms ben ik druk met huizen zoeken of langsgaan bij vrienden of familie. Tijdens sommige periodes heb ik geen zin om te schrijven, wil ik ineens mijn leven minder delen. Maar de laatste tijd kon ik niet schrijven, omdat ik niet wilde delen hoe ik mij echt voelde. Ik wilde mezelf niet confronteren met wat er echt in mij afspeelt en daardoor vlogen mijn emoties alle kanten op. Ik wilde het hoofdonderwerp van mijn huidige leven niet opengooien, omdat ik het zelf niet meer begrijp. Lees verder

FLASHBACKS

DCIM117GOPROOp 1 september 2018 heb ik mijn Schrijversopleiding afgerond. Ik dacht dat ik daardoor meer tijd zou hebben. Maar het gekke is het voelt niet zo. Nu ik geen uren heb ingepland om te schrijven, gaan de uren vanzelf voorbij en voel ik mij nog steeds druk. Misschien is het gevoel van druk zijn wel mijn normale staat van zijn of ik nu veel te doen heb of niet. Ik heb geen woord meer geschreven sinds mijn Schrijversclubje niet echt meer bestaat. Een toffe tijd met voor mij boeiende mensen is afgelopen en soms mis ik dat wel.DCIM118GOPRO

Sinds augustus heb ik een nieuwe baan en werk ik weer 40 uur in plaats van 32 en ik moet zeggen, dit is een mega verschil. Als ik 4 dagen hetzelfde werk doe ben ik meer in balans, merk ik dat ik werk om te kunnen leven en dat er genoeg ruimte is voor creativiteit. Bij 5 dagen werken wordt ik opgeslokt door de cultuur op de werkvloer (nu is die wel heel leuk, dus is het minder erg), verlies ik de ruimte voor een beetje zweverigheid en heb ik het gevoel alsof ik aardig normaal begin te worden en dat is niet echt de bedoeling. Lees verder

Dingen afronden voelt zo definitief (deel 1)

Sinds mijn vakantie-ervaring bij de community met Guru Sri Vast blijf ik in mijn hoofd zitten dat ik verder wil schrijven over de bijzondere ervaringen van daarna, maar ik stel het steeds maar uit om het niet af te hoeven sluiten. Zo kan ik blijven hangen in een cirkeltje van fijne, bijzondere herinneringen, alsof het gisteren was. Los daarvan ben ik ook weer in een soort rollercoaster van mijn leven beland, daar later meer over.

40681535_234932167184757_6030434082754658304_nIk had mij voorgenomen om 12 dagen bij de community te verblijven, maar ik kwam er al snel achter dat ik niet zo’n geweldige aanpassingsvermogen heb om in een groep te functioneren. Soms vind ik het wel lekker als niemand weet wat ik aan het doen ben of als ik activiteiten onderneem op mijn eigen tempo zonder te overleggen of te wachten op anderen. Na mij jarenlang te hebben verdiept in psychologie en persoonlijke ontwikkeling bedacht ik mij ineens dat het misschien wel oké is om te leven met de overtuigingen die mij zijn aangeleerd, waarom zou ik deze los moeten laten? Lees verder

Mijn ervaring bij community Divinya

Zoals ik in mijn vorige blog al schreef werd ik opgehaald op het station in Eslov en kreeg ik direct heerlijk vers voedsel in de auto. Aangekomen op het terein van de community zaten mensen met zijn allen te eten in een grote ruimte. Ik moest even wennen aan de omgeving, aan zoveel natuur, zoveel vriendelijke mensen. Ik zag het rooster als richtlijn voor de dag en ik was direct blij dat ik al om 20.00 zou kunnen slapen, de reis had me moe gemaakt. UIk kreeg de kortgeleden uit Nederland en Spanje gekochte bomen te zien. Ze stonden nog in grote potten, omdat de grond te hard en te droog is om ze te poten. Handmatig de bomen in de potten water geven was het best voor nu anders zou de grond al het water opnemen. Toen we daar een tijdje mee bezig waren stond daar ineens Guru Sri Vast, Lees verder