Hoera! Ik ben op dushi Korsou!!

Soms zeur ik een beetje. Dan zit mijn lichaam vol met de Nederlandse stress en heb ik mezelf niet helemaal meer in de hand, verlies ik het overzicht en gaan sommige thema’s uit mijn leven voor mijn gevoel niet snel genoeg voorbij. Nu heb ik niets te klagen, want ineens ben ik op Curacao. De ouders van mijn eerste vriend hadden mij een paar maanden geleden uitgenodigd hen nu op vakantie op te zoeken. En ondanks dat veel mensen dit niet de normaalste manier vinden van omgaan met je “exschoonouders”, vind ik het doodnormaal en toch speciaal. Negen jaar geleden kwamen zij mij opzoeken toen ik vijf maanden stageliep bij Dos Mundos op Curacao. Dat maakt deze reis extra bijzonder, sommige dingen hebben wij hier al samen gedaan en doen we straks opnieuw. We maken nieuwe herinneringen gestapeld op een moment uit het verleden en ik kan praten over wat in mijn hoofd omgaat, zoals ik dat vroeger deed om overzicht te creëeren

Terwijl ik twee weken zoveel mogelijk in het nu wil even, want dat bezorgd de meeste vreugde en ontspanning, doe ik een terugblik op mijn leven. Curacao was mijn grootste omslagpunt. Tot aan mijn 18de verliep mijn leven vrij normaal. Ik droomde over een toekomst die in het verlengde lag van mijn verleden en die klopte met de voorbeelden die ik om mij heen zag. Er was in mijn hoofd maar één richting. Van jongs af aan wilde ik schrijfster worden. Ik wilde boeken uitbrengen, zodat later mijn achter-achterkleinkinderen ook van mijn bestaan zouden weten. Ik wilde dat zij mijn verhalen zouden kennen, zodat zij begrijpen waar zij zelf vandaan komen. Net als dat ik het liefst een verhaal over mijn oma en overgrootoma had gelezen. Maar ik kwam uit Nijkerkerveen en niemand uit mijn familie was schrijver of artiest of beroemd, dus ik kon dat ook niet worden. Van schrijven mijn beroep maken zou mij nooit lukken, dus wilde ik jong moeder worden.

Ik had geen vertrouwen in mijn droom en koos niet voor een schrijversopleiding, maar voor iets met meer baangarantie, omdat ik toch iets moest doen voordat ik op mijn 21ste huismoeder zou worden. Ik wilde geen baan combineren met kinderen. Ik wilde 100% beschikbaarheid bieden, zoals mijn moeder voor mij en mijn broers had gedaan en als ik dan nog tijd voor mezelf zou hebben wilde ik alsnog schrijven.

Met die overtuigingen ging ik stage lopen op Curacao om mijn Curacaose vriendin op te zoeken, die ik al sinds mijn twaalfde niet had gezien. Ik werkte op een kantoor en hield mij bezig met het updaten van een boek over Curacao. Ik woonde in Willemstad samen met een hele groep jongeren uit verschillende delen van Nederland. We vierden het leven van de dakloze buurman. En ik kwam er achter dat Nijkerkerveen niet de hele wereld was. Al snel werd ik wakker geschud, er waren veel meer mogelijkheden voor mijn toekomst. In 1 klap gooide ik mijn toekomstplan de oceaan in en was er bijna niets meer over van wie ik was voordat ik vertrok. Ik wilde reizen, de wereld ontdekken, inspirerende mensen ontmoeten, emigreren en een spannend onvoorspelbaar leven leiden, vol magische verrassingen.

Negen jaar later leef ik nog niet het leven van mijn dromen, maar ik ben terug op Curacao, klaar voor nieuwe inspiratie en inzichten. Klaar om mij voor te bereiden op de volgende stap richting mijn droomleven.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s